Tuesday, April 16, 2024
HomeDaily Updateபொது சிவில் சட்டம்: ஆதரவும் எதிர்ப்பும்!!

பொது சிவில் சட்டம்: ஆதரவும் எதிர்ப்பும்!!

நம் நாட்டில் திருமணம், வாரிசுரிமை, விவாகரத்து, தத்தெடுப்பு ஆகிய தனிநபர் உரிமைகளை, பல்வேறு பிரிவு மக்கள் பின்பற்றும் மதங்களின் சட்டங்களே நிர்வகித்து வருகின்றன. இந்நிலையை மாற்றி, அனைத்துவிதமான மக்களின் தனிப்பட்ட உரிமைகளையும் ஒரு பொதுவான சட்டத்தின்கீழ் கொண்டுவருதலே ‘பொது சிவில் சட்ட’த்தின் நோக்கம். இந்தியாவில், 2014ல் நரேந்திர மோடி தலைமையிலான ஒன்றிய அரசு ஆட்சிப் பொறுப்பேற்றதிலிருந்து இது பெரும் சர்ச்சைப் பொருளாக நீடித்துவருகிறது.

இதுவரை: பிரிட்டிஷார் 1860 ல் கொண்டு வந்த இந்தியத் தண்டனைச் சட்டம் (IPC), குற்றவியல் சட்டத்தின் பெரும்பாலான கூறுகளை கொண்டிருந்தது. இருந்தாலும் இந்தியத் தண்டனைச் சட்டத்தின் கீழ் தனிநபர் உரிமைகள் வரவில்லை. அவை பல்வேறு மதங்களின் தனிப்பட்ட சட்டங்களால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.

ஆண்டுகள் செல்லச் செல்ல அவற்றை இந்தியத் தண்டனைச் சட்டத்தின்கீழ் கொண்டுவருவதற்கான தேவை உணரப்பட்டது. 1930ல் நடந்த அகில இந்திய மகளிர் மாநாடு அனைத்துப் பெண்களுக்கும் சம உரிமை கோரிக்கையை எழுப்பியது; எந்த மதத்தை பின்பற்றுவராக இருந்தாலும் தத்தெடுப்பு, திருமணம், விவாகரத்து, வாரிசுரிமை, போன்றவற்றில் அனைத்து பெண்களுக்கும் சம உரிமை தேவை என்று அவர்கள் உரிமைக் குரல் எழுப்பினர்.

ஜவஹர்லால் நேரு தலைமையிலான அரசாங்கம் 1947 ல் நாடு சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, ஒரு பொதுவான சட்டத்தின் மூலம் சமயச் சட்டங்களைச் சீர்திருத்தும் செயல்முறைகளைத் துரிதப்படுத்தியது. இந்திய அரசமைப்புச் சட்டம் 1950 ல் நடைமுறைக்கு வந்தபோது, . தனிநபர் விஷயங்களை நிர்வகிக்கும் சமய அடிப்படையிலான தனிநபர் சட்டங்களுக்குப் பதில், அனைத்துக் குடிமக்களுக்கும் பொதுவான சிவில் சட்டம் இருக்கும்; அதைப் பாதுகாக்க அரசு முயற்சிக்கும்’ என்று அது கூறியது.

அரசியலமைப்பு சட்டம் சொல்வது என்ன? – அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் 44-வது பிரிவு, ‘அரசு தன்னுடைய குடிமக்கள் அனைவருக்கும் பொதுவான சிவில் சட்டம் கிடைப்பதை உறுதிசெய்து, பாதுகாக்க முயற்சிக்கும்’ என்கிறது. இருப்பினும் அரசியலமைப்பு சட்டத்தை உருவாக்கியவர்கள், சிக்கலான தன்மையையும் பிரச்சினையின் தீவிரத்தையும், உணர்ந்து, பொது சிவில் சட்டம் செயல்படுத்தப்படுவதை அந்ததந்த அரசாங்கத்தின் விருப்பத்துக்கு விட்டுருந்தனர். பல ஆண்டுகளாக, பல்வேறு அரசாங்கங்கள் பொது சிவில் சட்டத்தைச் நடைமுறைபடுத்துவது பற்றி விவாதித்தன. என்றாலும், இவ்விஷயத்தில் சர்ச்சைகளே அதிகம் எழுந்தன. இந்தியாவில் பல்வேறு சிவில் சட்டங்கள் பின்பற்றப்படுகின்றன.

இந்து தனிநபர் சட்டம்: பண்டைய மத நூல்கள், பழக்க வழக்கங்களிலிருந்து இந்து தனிநபர் சட்டங்கள் பெறப்பட்டன. இந்துக்களிடையே திருமணம், விவாகரத்து பற்றி இந்து திருமணச் சட்டம் 1955 கூறுகிறது; சொத்துரிமை பற்றி இந்து வாரிசுச் சட்டம் – 1956 கூறுகிறது. இந்துப் பெண்கள் தங்கள் பெற்றோரிடமிருந்து சொத்தைப் பெறுவதற்கும், இந்து ஆண்களுக்குச் சமமான சொத்துரிமையைப் பெறுவதற்கும் இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தின் படி சம உரிமை பெற்றுள்ளனர்.இந்தச் சட்டம் சமணர்கள், பௌத்தர்கள், சீக்கியர்களுக்கும் பொருந்தும்.

முஸ்லிம் தனிநபர் சட்டம்-1937: முஸ்லிம் தனிநபர் சட்டத்தை இந்தியாவில் உள்ள இஸ்லாமியர்கள் ஷரியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு பின்பற்றுகிறார்கள். இஸ்லாமியர்களிடையே ஜீவனாம்சம், திருமணம், விவாகரத்து, வாரிசுரிமை, தொடர்பான செயல்களுக்கு இச்சட்டம் ஒழுங்குபடுத்துகிறது.

இந்திய வாரிசுச் சட்டம் – 1925: கிறிஸ்துவர்கள், பார்சிக்கள், யூதர்கள் ஆகியோருக்கு இந்திய வாரிசுச் சட்டம் – 1925 பொருந்தும். கிறிஸ்துவப் பெண்கள், குழந்தைகள் அல்லது பிற உறவினர்களின் இருப்பின் அடிப்படையில், குடும்பச் சொத்தில் முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்ட பங்கைப் பெறுகிறார்கள்; பார்சி கைம்பெண்கள், தங்கள் குழந்தைகளுக்குச் சமமான பங்கைப் பெறுகிறார்கள்; இறந்தவரின் பெற்றோர் உயிருடன் இருந்தால், குழந்தையின் சொத்தில் பாதிப் பங்கு அவர்களுக்குக் கிடைக்கும்.

எதிர்ப்புக் கருத்துகள்: ‘சிறுபான்மைச் சமூகங்களில் தனிநபர் சட்டங்கள் அந்தச் சமூகங்களின் மத அடையாளம், நடைமுறைகளுடன் ஆழமாகப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன. அவர்களின் மீது ஒரு பொது சிவில் சட்டத்தைத் திணிப்பது, சிறுபான்மைக் குழுக்களின் தனிநபர் உரிமைகளையும் பாதுகாப்புகளையும் நீர்த்துப்போகச் செய்யும்; அவர்களின் பண்பாட்டுச் சுயாட்சியை அழிக்கும்.

சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளையும், அவர்களின் தனித்துவமான நடைமுறைகளையும் பாதுகாப்பது இந்தியா போன்ற பன்மைத்துவச் சமூகத்தில் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. எனவே, பொது சிவில் சட்டம் நாட்டின் பண்பாட்டுக் கட்டமைப்பைக் குறைமதிப்புக்கு உட்படுத்தும்; குடிமக்களின் மதச் சுதந்திரத்தையும் பாதிக்கும்’ என்று விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

ஆதரவுக் கருத்துகள்: ‘நாடு முழுவதும் அனைவருக்கும் பொதுவான ஒரு சீரான சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவது பாலினச் சமத்துவத்தையும் பெண்களின் உரிமைகளையும் மேம்படுத்தும்’ என்று பொது சிவில் சட்டத்தின் ஆதரவாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

திருமணம், விவாகரத்து, வாரிசுரிமை, ஜீவனாம்சம் போன்ற விஷயங்களில் பொது சிவில் சட்டமானது சம உரிமைகளை உறுதிப்படுத்தும் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். இருப்பினும், தற்போதுள்ள தனிப்பட்ட சட்டங்களின் கட்டமைப்புக்குள்ளேயே பாலின நீதியை அடைய முடியும் என்று எதிர்ப்பாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

ஆனால், கல்வி, பெண் சமத்துவம், திருமண வாழ்க்கை முறை ஆகியவற்றில் ஏற்பட்டு வரும் நவநாகரிக மாற்றங்களின் பலனை அனைத்து சமூகத்தினரும் சமமாக அனுபவிப்பதற்கு பொது சிவில் சட்டங்கள் பெரிதும் துணை புரியும் என்பது இந்தச் சட்டத்தை ஆதரிப்போர் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டும் மற்றொரு வாதமாகும்.

RELATED ARTICLES

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Advertisment -
Google search engine

Most Popular

Recent Comments